رجبعلی لبافخانیکی، از چهرههای ماندگار و صاحبتجربه حوزه میراثفرهنگی، در گفتوگو با خبرنگار میراثآریا با قدردانی از تداوم سیاستهای تکریم نخبگان در وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، بر اهمیت راهبردی آیینهای تجلیل از پیشکسوتان تاکید کرد.
وی با تبیین ماهیت متفاوت این حرفه، اظهار داشت: میراثفرهنگی را نمیتوان در قالب چارچوبهای متعارف مشاغل اجتماعی گنجاند، چرا که ورود به این حوزه، یک پیوند عاطفی و روحی است. در این حرفه، ما با افرادی روبهرو هستیم که عشق به تاریخ و میراث، محرک اصلی کنشگری آنهاست و این اشتیاق مبرم، در تمام طول دوران فعالیت و حتی در دوران کهولت، در زیست حرفهای آنان تجلی مییابد.
سرسختی در دوران جنگ؛ نمادی از تعهد به هویت ملی
لبافخانیکی با بازخوانی خاطرات حین دوران دفاع مقدس، از تجلی عریان این تعهد سخن گفت و یادآور شد: در سالهای پرفراز و نشیب جنگ تحمیلی در دهه ۶۰، وقتی کشور با چالشهای امنیتی روبهرو بود، متخصصان میراثفرهنگی و موزهداران کشور، با شجاعت تمام، شبها را در موزهها و سایتهای باستانی سپری میکردند تا از امنیت و سلامت آثار تاریخی در برابر تهدیدات محافظت کنند. این سطح از فداکاری، نشاندهنده آن است که میراثفرهنگی برای ما بخشی از ارکان پایداری ملی است.
فراخوان برای گذار از انزوا به مشارکت علمی و رسانهای
این باستانشناس برجسته در بخش پایانی سخنان خود، خواستار بازنگری در نحوه برخورد با سرمایههای انسانی بازنشسته شد و تصریح کرد: پیشکسوتان حوزه میراثفرهنگی، گنجینههای زنده و ملموس تاریخ ما هستند. نباید با بازنشسته کردن صرف، این ظرفیتها را به حاشیه راند، بلکه وظیفه دولت و نهادهای فرهنگی است که از این دانش تاسی جسته و بسترهای تخصصی برای مشارکت آنان فراهم کنند.
وی با ارائه پیشنهاداتی برای بهرهگیری حداکثری از این توانمندیها افزود: باید از طریق رسانههای ملی، دانشگاهها و مدارس، بستری برای انتقال دانش و تجارب این بزرگان به نسلهای آینده فراهم شود. انتقال تجربیات پیشکسوتان، یک ضرورت استراتژیک برای حفظ تداوم دانش میراثفرهنگی در ایران است، چرا که نباید اجازه داد این گنجینههای انسانی، در سکوت و انزوا از چرخه تولید علم و فرهنگ خارج شوند.
انتهای پیام/
نظر شما